"Mijn ervaring met de 5 ritmes en het proces van zakken uit je hoofd naar je lijf"
Dans als ingang uit vastzittende patronen - Over trauma, rouw en de weg van hoofd naar lichaam
“Ik weet het allemaal wel… maar ik vóel het niet.”
Het is een zin die ik vaak hoor. En ook een zin die ik zelf jarenlang had kunnen zeggen. Want hoe goed je ook begrijpt waar je patronen vandaan komen; als je lichaam niet meebeweegt, verandert er weinig. Ik dans zelf al meer dan 20 jaar. Niet om beter te worden in dans, maar om mijzelf tegen te komen. Om door processen heen te bewegen die geen woorden hadden: Trauma., rouw, het langzaam zakken van mijn hoofd naar mijn lijf. En daarin heb ik iets essentieels geleerd: heling gebeurt niet alleen door inzicht, maar door beweging.
Waar patronen zich echt vastzetten
Veel van wat ons vandaag belemmert, is ooit ontstaan als bescherming:
-
Je leerde om sterk zijn
-
Je leerde jezelf aanpassen
-
Je leerde om je voelen te dempen
Niet omdat je dat wilde, maar omdat het nodig was. Om te kunnen overleven. Alleen… je lichaam onthoudt dat. Dus zelfs als je nu “weet” dat je veilig bent, kan je systeem nog steeds reageren alsof dat niet zo is. Dat zie je terug in:
-
moeite met ontspannen
-
blijven pleasen of jezelf klein houden
-
emoties die vastzitten of je juist overspoelen
-
het gevoel dat je niet écht in je lijf zit
Dat zijn geen denkpatronen. Dat zijn belichaamde patronen. En daarom vraagt het ook een belichaamde ingang. Het lichaam is de ingang om bij deze diepere laag te komen. Het lichaam gaat verder, waar het hoofd stopt. Daarbij is het een niet beter dan het ander, het is simpelweg een andere laag die je betreedt. Je hebt beide nodig: het hoofd voor inzicht en begrijpen, het lichaam voor het voelen en transformeren.
De 5 ritmes als veilige bedding
De 5 ritmes van Gabrielle Roth zijn voor mij jarenlang een anker geweest. Geen methode die iets van je vraagt, maar een structuur die je uitnodigt. Steeds weer die golf: van gronding naar expressie, naar loslaten, naar lichtheid en stilte. Niet lineair. Niet perfect. Maar precies zoals het op dat moment klopt. Dansend vanuit gevoel, niet vanuit een opgelegd patroon of op het ritme van de muziek: je volgt je eigen ritme, het ritme van jouw onderbewustzijn, het ritme van jouw Ziel.
De ritmes:
Flowing – Leren landen
In het begin was dit het moeilijkst: vertragen; voelen; aanwezig zijn.
Het klinkt zacht, maar kan confronterend zijn als je gewend bent om “weg te gaan”.
Hier begon mijn weg terug naar mijn lichaam.
De angsten toelaten; overgave; zonder oordeel; over mijzelf en over wat ik voelde.
Leren dat alles wat ik voel goed is. En dat ik dat aankan.
Staccato – Mijn stem terugvinden
Ik ontdekte hoeveel er in mij zat wat nooit echt ruimte had gekregen.
Grenzen; kracht; soms (of eigenlijk best vaak) ook boosheid.
Niet als iets “negatiefs”, maar als levensenergie die eindelijk mocht bewegen.
Mijn eigen ruimte in mogen nemen. En mijzelf daar niet schuldig over voelen.
Mij mogen uitspreken, mijzelf mogen laten zien, in al mijn facetten.
En niet bang te hoeven zijn voor wat anderen daarvan vinden.
Chaos – Controle loslaten
Dit was jarenlang spannend. Mijn neiging was om te blijven sturen, te willen begrijpen, te controleren.
Maar juist in het niet-weten gebeurde iets anders:
Mijn hoofd werd stiller, mijn lichaam nam het over; en daar zat de ruimte.
Uiteindelijk leerde ik mijzelf thuisvoelen in de chaos. Als in het oog van de storm kunnen staan.
Observerend, vanuit rust: wat gebeurt hier nu eigenlijk? Even diep ademhalen....
En dan vanuit die rust en vertrouwen door de chaos heen bewegen.
Net zolang tot de storm van chaos stopt en je met een bonzend hart, maar met een voldaan gevoel daar staat.....
Zwaar ademend, moe, maar wat een bevrijding!
Lyrical – Weer kunnen ademen
Na het zware werk kwam er iets wat ik bijna vergeten was: lichtheid.
Niet geforceerd positief, maar echt… vrij. Alsof er weer lucht kwam in mijn systeem.
Dit was voor mij vaak de grootste uitdaging: weer plezier durven hebben, kunnen genieten...
Want wie was ik om al dat plezier en die vreugde te verdienen?
Wat had ik gepresteerd, aan de wereld bijgedragen, om zomaar lol te mogen maken en gewoon blij te mogen zijn?
Stapje voor stapje leerde ik te ontspannen, om de zware deken van mij af te laten glijden.
Om uit de mist tevoorschijn te komen en de zon op mij te laten schijnen.
Om te genieten, zonder schuldgevoel, zonder schaamte.
Om te kunnen zeggen: ik verdien dit!
Stillness – Thuiskomen
Dit is waar alles samenkomt.
Geen prestatie. Geen doel. Alleen aanwezigheid.
Thuiskomen in jezelf.
Helemaal oké zijn met jezelf. Met alle mooie en minder mooie kanten.
En steeds vaker voelde ik: ik hoef nergens anders te zijn dan hier.
Dans als rouw- en traumawerk
Wat dans mij heeft gegeven, is moeilijk in woorden te vangen. Het heeft mij geholpen om te rouwen, zonder dat ik altijd wist waarover. Om spanning los te laten, zonder het te hoeven analyseren. Om mijzelf stukje bij beetje weer te bewonen. Soms groots en intens. Maar vaak juist subtiel:
-
een adem die dieper wordt
-
voeten die de grond echt voelen
-
een lijf dat niet meer “op slot” zit
- opmerken dat je hoofd (heel even) geen gedachten of oordelen heeft
Dat zijn geen spectaculaire doorbraken, maar wel echte verandering.
Voor wie dit resoneert
Misschien herken je jezelf hierin.
Dat je voelt dat er iets vastzit.
Dat je al veel hebt geprobeerd.
Dat je verlangt naar meer rust, meer ruimte, meer jezelf zijn.
Niet door nóg meer te begrijpen — maar door weer te voelen en bewegen.
Een zachte uitnodiging
Je hoeft dit niet alleen te doen. In mijn werk nodig ik je uit om op een veilige, afgestemde manier weer in contact te komen met je lichaam. Via beweging, aandacht en vertraging. Niet om iets te fixen. Maar om ruimte te maken voor wat er al is. Voor jouw tempo, jouw proces, jouw lichaam. Als je voelt dat dit je aanspreekt, ben je welkom om kennis te maken of een sessie te ervaren.
Tot slot
Wat ik zelf heb ervaren — en steeds weer zie bij anderen, is dat beweging iets opent wat woorden niet kunnen bereiken.
Niet omdat het sneller is, maar omdat het dieper gaat. Dus misschien begint het niet met begrijpen, maar met één kleine, eerlijke beweging. Terug naar jezelf.
Lees ook de blog over Lichaamsgerichte therapie over de werkwijze en wat het voor je kan doen.
Reactie plaatsen
Reacties